Rozdział Pierwszy.

Szłam mroczną uliczką, powoli, przysłuchiwałam się szelestom wiatru.. Gdy nagle coś to zagłuszyła jakby jakiś pomruk, ale nie wiem kogo, lub czego. Przestraszyłam się moje serce biło jak szalone, pobiegłam w stronę mojego domu, już miałam wchodzić do środka, ale coś tam zobaczyłam! Osunęłam się od drzwi, byłam nieśmiała, ale chciałam za wszelką cenę zobaczyć co tam jest. Powoli, małymi krokami szłam w stronę tej istoty, gdy byłam już blisko wyciągnęłam dłoń, żeby dotknąć tego, ale znikło, tak jakby rozproszyło się w powietrzu... Nadal się bałam, więc pobiegłam do domu otworzyłam drzwi i weszłam do środka. Oczywiście jak w domu, mama krząta się po kuchni, tato rozwiązuje krzyżówki, a ja? Nie wiem jak odpowiedzieć na to pytanie... Zjadłam omleta, poszłam do swojego pokoju, wzięłam prysznic, i długo siedziałam skulona na łóżku, nagle drzwi się otworzyły, a w nich była mama.
- Cześć córeczko, chcesz coś do jedzenia? - powiedziała
- Nie, nie właśnie jadłam - spojrzałam na nią. Ale to było tylko nędzne pytanie do złe wiadomości
- Wiesz jak igrają się sprawy moje i ojca - nagle zesmutniała
- Wiem, mamo, ale co tu ma do rzeczy?
- Właśnie dużo... Bo... Biorę rozwód z ojcem i przeprowadzamy się - szybko powiedziała mama
- Co? Nie wierze! Ja nie chce się przeprowadzać! Mam tu Was, przyjaciół, szkołę, dach nad głową! Nie chcę stąd wyjeżdżać! Rozumiesz to?! - krzyczałam
- Rozumiem, ale musimy! Nie spędzie tu nawet z nim 2 dni dłużej! - uniosła głos
- Ale ja tak! Ty się przeprowadzaj, ale ja stąd się nie ruszam! - krzyknęłam
Nagle mama bardzo dotknięta mymi słowami wyszła z pokoju, i zamknęła za sobą drzwi. Czułam się winna tej całej aferze, ale to była prawda nie chce stąd wyjeżdżać.. Znużona tymi słowami położyłam się na łóżku i poszłam spać, znaczy chciałam zasnąć, ale nie mogłam. Nagle pomyślałam, że może był to by dobry pomysł . Spędzałabym weekendy u taty, a w szkole była bym u mamy. Nagle jakby poczułam, że ktoś puknął w okno, wyszłam żeby to zobaczyć i zobaczyłam .....